Het is alsof ik bij vrienden op bezoek zou gaan en een beleefde opmerking zou maken over de lamp in de woonkamer. "Ja, mooi hè?", zouden ze zeggen, "Gemaakt van Pools-joodse huid, dat vinden we het mooiste"
En dan ga ik naar het toilet en op de zeepwikkel staat: "Treblinka - 100% menselijke stearine." Droom ik soms, zeg ik tegen mijzelf? Wat is dit voor een huis?
Maar ik droom niet. Ik kijk jou, Norma en de kinderen in de ogen en zie alleen aardigheid, mensvriendelijkheid. Maak je niet zo druk, houdt ik mijzelf voor, je maakt van een mug een olifant. Dit is het leven. Ieder ander legt zich erbij neer, waarom jij niet? Waarom kun jij dat niet?
Quote: |
|
Het zal wel niet op een literatuurlijst (voor Engels) mogen staan.Vast wel, het is van Coetzee.