Vegatopia Forum
Vegetarisch - voor iedereen => Lekker gezond => Topic gestart door: J@n op 25 juni 2006, 00:26:05
-
Een opvallende quote uit VoedingsMagazine:
"Kennis van de risicofactoren is van belang voor vroegtijdige onderkenning, diagnostiek en preventie. Als ouders, docenten, huisartsen en kinder- en jeugdartsen kennis hebben van de meest voorkomende risicofactoren zijn zij meer alert op de (mogelijke) ontwikkeling van een eetstoornis. Algemene risicofactoren zijn onder meer: gebrek aan zelfvertrouwen, depressiviteit, emotionele geremdheid, (sociale) faalangst, perfectionisme, negatieve lichaamsbeleving en aanhoudende angst om dik te worden. Bij kinderen en adolescenten kan het volgen van een vegetarisch dieet een methode zijn om anorectisch eetgedrag te maskeren."
http://www.voedingsmagazine.nl/artikel.asp?id=748&uitgaveid=49
-
Ik hoop niet dat ik hier teveel mensen mee voor het hoofd stoot, maar ik weet uit ervaring dat vegetarisme op zichzelf al een eetstoornis kan zijn.
Gelukkig niet levensbedreigend, tenzij als het doorslaat in vergevorderde orthorexia.
Ik werd vegetariër in mijn puberteit en voldeed aan alle risicofactoren uit het artikel dat J@n, behalve dan de angst om dik te worden.
Het is een manier om controle te hebben.
Je stelt jezelf duidelijke grenzen, legt beperkingen op en het geeft voldoening om te merken dat je dat kunt volhouden.
Bij mij was het een onderdeel van een obsessief-compulsieve stoornis, maar daar kwam ik pas achter toen ik 32 was...
-
Ik voldoe ook aan een heel aantal van de risicofactoren die J@n noemt. En ik ben vegetarier geworden in een periode dat er een aantal dingen (vooral op studiegebied) niet lekker liepen. Maar ik denk niet dat die zo veel met elkaar te maken hebben. Anders was ik vast nog verder gegaan, maar daar heb ik nooit behoefte aan gehad.
Of ik overtuigend vegetarier ben, daar ben ik niet van overtuigd. Ik ben wel gestopt vanwege 'de diertjes' en het idee iets wat ooit levend was op te eten, maar daar ben ik nu niet meer mee bezig. Als ik moet opnoemen waarom ik geen vlees eet, is dat ook niet eens van de eerste dingen die ik zal noemen, dan ga ik het nu op gezondheid gooien (en daar is in de tussenliggende tijd ook wel een reden voor gekomen).
-
Best eng om te lezen inderdaad. Ik ben nogal control-freak en heb ook een soort anorectische periode doorgemaakt toen ik al vegetarisch at. Intussen eet ik wel normaal, maar weet mezelf altijd dingen te ontzeggen.
-
Er wordt vaker een verbinding gelegd tussen vegetarisme en een eetstoornis (nog sterker bij veganisme). Vegetarisme kan inderdaad gebruikt worden in een eetstoornis, maar die stoornis gaat zoveel verder dan dat. Het eten en gedrag zijn zo verstoord dat het vegetarier zijn het echt niet meer maskeert.
Je moet wel eerlijk naar jezelf toe zijn over de redenen van je vegetarisch eten. Bij twijfel moet je bedenken of het verder gaat dan dat, of je er last van hebt en dan de keuze maken of je het wilt aanpakken.
-
Weer een leuk anti-vegetarisme artikel van de zuivelindustrie ;)
Ja, typisch. Als je in een eetstoornis rolt (zoiets ontstaat niet van vandaag op morgen) worden steeds meer soorten voedsel verboden.
Eetstoornissen, automutilatie, etc.. dit zijn allemaal uitingen.. allemaal 'stereotype gedrag'. Afwijkend gedrag.
Net als bij dieren in gevangenschap uit het zich in allerlei abnormale gedragingen. Eetstoornissen zijn er bij dieren in gevangenschap ook en automutilatie ook. Het is wel interessant om dat te zien en ook terug te leggen op de mens.
Nu zijn er tig klinieken voor patienten met anorexia etc., maar belangrijkste is dat de instelling in de maatschappij verandert wil je dit soort uitingen doorbreken.
Bij ons in de kliniek is denk ik bijna de helft vegetariër. In mijn groep 5 van de 12. De meesten geven na een tijdje wel toe dat het niet uit overtuiging is en sommigen schakelen ook weer over op vlees eten.
Dat zal best natuurlijk.
We hadden het er een keer over met de voedingsdeskundige van de afdeling en ze zei dat ze vroeger energie staken in bij het begin van een opname onderzoeken of iemand al dan niet uit overtuiging vegetariër is. Maar dat waren zinloze discussies omdat iemand bij het begin van een opname toch niet helder kan denken en nog heel ziek is. Gedurende de opname wordt wel duidelijk of je wel of geen 'echte' vegetariër bent.
Ik heb weleens wat gelezen over personen met zulke stoornissen die toch echt overtuigend waren, maar min of meer gedwongen werden doordat er niet voorzien wordt in de voeding die ze graag zouden willen. Zoals iemand die veganist is geen sojamelk te geven, maar alleen koemelk aan te bieden.
Volgens mij is het daarom gewoon beter er van uit te gaan bij opname van een patient die zegt vegetarier/veganist te zijn om dan ook de voeding daarop toe te spitsen. Dus niet dwingen anders te eten/drinken e.d.
-
Weer een leuk anti-vegetarisme artikel van de zuivelindustrie ;)
;)
Behalve dus dat jij het méént, hè? Maskeer het nou niet met smilies :)
-
Ik hoop niet dat ik hier teveel mensen mee voor het hoofd stoot, maar ik weet uit ervaring dat vegetarisme op zichzelf al een eetstoornis kan zijn.
...
Bij mij was het een onderdeel van een obsessief-compulsieve stoornis, maar daar kwam ik pas achter toen ik 32 was...
Het is vooral een eetstoornis volgens de buitenwereld ;)
Wat moet ik bedenken bij een obsesssief compulsieve stoornis?
-
Weer een leuk anti-vegetarisme artikel van de zuivelindustrie ;)
;)
Behalve dus dat jij het méént, hè? Maskeer het nou niet met smilies :)
Ik heb een obsessie voor smilies :)
-
Draakje, dit soort geluiden komen ook van buiten de zuivelindustrie. Er meteen tegen protesteren heeft weinig nut, want zoals Nele al aangeeft: het is gewoon zo. Ook hier op het forum lopen opvallend veel meiden rond die een eetstoornis hebben (gehad).
Een eetststoornis ontwikkelt zich niet alleen door de 'maatschappij'. Er zitten meerdere oorzaken achter. Je kan bijvoorbeeld niet biologische factoren uitsluiten of virussen/bacterieen.
-
Draakje, dit soort geluiden komen ook van buiten de zuivelindustrie. Er meteen tegen protesteren heeft weinig nut, want zoals Nele al aangeeft: het is gewoon zo. Ook hier op het forum lopen opvallend veel meiden rond die een eetstoornis hebben (gehad).
Niet zo serieus joh.. soms moet je tekst met een knipoogsmilie toch echt niet serieus nemen ;)
Een eetststoornis ontwikkelt zich niet alleen door de 'maatschappij'. Er zitten meerdere oorzaken achter. Je kan bijvoorbeeld niet biologische factoren uitsluiten of virussen/bacterieen.
Bij eetstoornis denk ik toch vooral aan geestelijke stoornissen. Wat bedoel je met biologische factoren en virussen, e.d.?
Die geestelijke stoornissen lijkt me toch vooral werk van de maatschappij.
-
Bij eetstoornis denk ik toch vooral aan geestelijke stoornissen. Wat bedoel je met biologische factoren en virussen, e.d.?
Die geestelijke stoornissen lijkt me toch vooral werk van de maatschappij.
Dan denk je toch simpeler dan ik dacht. Misschien moet je je eerst eens wat meer inlezen voor je je hiermee bemoeit.
-
Dan denk je toch simpeler dan ik dacht.
Het is toch duidelijk? Draakje kan niet aanvaarden dat het leven minder leuke kanten heeft, splitst de wereld in de "natuur", die alleen maar mooi en lief en aardig is, en de "maatschappij", die alle schuld krijgt. Om zijn harde uitspraken te verzachten zet hij overal een smilie achter ;)
-
Bij eetstoornis denk ik toch vooral aan geestelijke stoornissen. Wat bedoel je met biologische factoren en virussen, e.d.?
Die geestelijke stoornissen lijkt me toch vooral werk van de maatschappij.
Dan denk je toch simpeler dan ik dacht. Misschien moet je je eerst eens wat meer inlezen voor je je hiermee bemoeit.
Wellicht wil je je kennis delen? Het is heel makkelijk om te zeggen dat iemand zich maar moet inlezen. Ik heb nog nooit iets gelezen over eetstoornis als anorexia door een virus oid. Jij wel?
Maar misschien doel je op eetgedrag wat verandert door ziekte e.d., maar dat is denk toch een hele andere groep, dan waar het hier in dit topic over gaat.
-
Het is toch duidelijk? Draakje kan niet aanvaarden dat het leven minder leuke kanten heeft, splitst de wereld in de "natuur", die alleen maar mooi en lief en aardig is, en de "maatschappij", die alle schuld krijgt. Om zijn harde uitspraken te verzachten zet hij overal een smilie achter ;)
Jij 'kent' mij niet dat moge duidelijk zijn.
-
Ik heb nog nooit iets gelezen over eetstoornis als anorexia door een virus oid. Jij wel?
Ik eigenlijk ook niet. Wel van genetische en biologische oorzaken (http://www.hulpgids.nl/ziektebeelden/anorexia_oorzaken.htm), hoewel de invloed van 'nurture' toch groter lijkt te zijn dan van 'nature'.
-
Genetische aanleg kan ik me wel indenken dat het van invloed kan zijn. Maar denk toch nog dat maatschappelijke invloeden de grootste oorzaak zijn.
-
Ik heb nog nooit iets gelezen over eetstoornis als anorexia door een virus oid. Jij wel?
Ik eigenlijk ook niet.
Ik kan het nu niet zo 1 2 3 vinden, maar er zijn onderzoeken waaruit blijkt dat een virusinfectie schade kan opleveren aan gedeeltes in de hersenen en zo mede een rol kan spelen in het krijgen van anorexia nervosa.
-
Het is heel makkelijk om te zeggen dat iemand zich maar moet inlezen.
Net als vage suggesties te berde brengen en, bij de vraag dat nader te specificeren, te verwijzen naar Google (http://www.vegatopia.com/forum/index.php?action=display;board=1;threadid=11605;start=0#msg352807) (zonder zelfs een idee te geven waar het je eigenlijk om gaat c.q. waar men naar moet zoeken).
Is dat artikel al eens af?
-
Het is heel makkelijk om te zeggen dat iemand zich maar moet inlezen.
Nee, dat moet je gewoon eerst doen voordat je gaat roepen dat het allemaal de schuld van de maatschappij is. Op iedere fatsoelijke site kan je lezen dat bij anorexia er meerdere factoren meespelen.
-
Voor zover ik weet (maar ik geef toe dat ik me er nooit heb ingelezen) is anorexia een fenomeen dat enkel voorkomt in bepaalde culturen waaronder de 'moderne westerse cultuur' en is het in onze cultuur dus een redelijk recent fenomeen.
Het eerste bewijst op zich natuurlijk niets, want genetisch zijn de mensen in de diverse culturen niet gelijk aan elkaar, ook gemiddeld niet.
Maar in combinatie met het tweede, namelijk dat het een recent fenomeen is, is dit wel voldoende reden om aan te nemen dat de grote oorzaak te vinden is in de maatschappij en/of opvoeding. Genetisch verschilt de huidige 'anorexia-generatie' immers nauwelijks van zijn/haar overgrootouders.
Natuurlijk kan genetische aanleg een grote rol spelen in de gevoeligheid voor het ontwikkelen van anorexia, het kan echter (als mijn veronderstelling dat anorexia een 'welvaartsziekte' is) niet anders dan dat anorexia te wijten is aan 'cultuureigen fenomenen'.
Dit kunnen psychologisch fenomenen zijn maar ook fysieke fonomen waarbij onze levenswijze ons gevoeliger maakt voor de 'ziekte anorexia'.
-
Wat moet ik bedenken bij een obsesssief compulsieve stoornis?
OCS. Het hebben van dwanggedachten en daardoor uitvoeren van dwanghandelingen.
Als wellicht begrijpelijke voorbeelden: heel veel keer achter elkaar controleren of het gas uit is door de gaspitten te tellen, of tegen de deurknop duwen om te contoleren of de deur wel op slot is.
Dit om allerlei achterliggende angsten 'onder controle' te hebben.
Maar het uit zich ook in voor normale ;) mensen meer onbegrijpelijke 'rituelen'.
-
Oh dat.. hebben wel veel mensen denk ik toch. Ik check nadat ik een deur opslot gedaan heb ook soms tot 2 keer toe of het dicht was. Maar er zullen ook wel ergere vormen zijn :)
Of ingredientenlijstjes 3 of 4 keer doorlezen ;)
Maar hoe komt vegetarisme dan als onderdeel van die stoornis? Die link kan ik even niet maken daarin.
Is dat vanwege de de controledrang die je hebt?
-
Ja, het gaat wel behoorlijk veel verder dan dat.
Ik gaf die voorbeelden juist omdat veel mensen (net zoals jij) deze min of meer herkennen dan een beetje kunnen begrijpen waarover het gaat.
Maar bij ocs is neemt het ondraaglijke proporties aan.
Je probeert controle over van alles te hebben. De deur op slot doen kan zich uitbreiden tot een ritueel van een uur bijvoorbeeld...
Vegetarisme/ orthorexia hoorde voor mij bij de stoornis.
Controle over alles wat ik at, alle ingrediënten van een product willen weten, inderdaad etiketten controleren, alle E-nummers kennen, zo 'goed' mogelijk je aan je eigen regels/rituelen houden, zo gezond mogelijk leven om enge ziektes te voorkomen, en zo kan ik nog wel even doorgaan.
Dit alles als een soort houvast in een leven dat voor de rest overhoop ligt.
Klinkt allemaal wel heavy als ik het zo opschrijf.
Optimistisch einde aan deze post: :)
Met behulp van een psycholoog heb ik vorig jaar keihard gewerkt,
en inmiddels ben ik 'genezen' verklaard :cheer:
Niet dat ik ooit helemaal van mn ocs afkom, maar ik ken nu alle valkuilen en alle achterliggende angsten, en het belemmert me niet meer in mn dagelijks leven.
-
Voor zover ik weet (maar ik geef toe dat ik me er nooit heb ingelezen) is anorexia een fenomeen dat enkel voorkomt in bepaalde culturen waaronder de 'moderne westerse cultuur' en is het in onze cultuur dus een redelijk recent fenomeen.
...
Het eerste bewijst op zich natuurlijk niets, want genetisch zijn de mensen in de diverse culturen niet gelijk aan elkaar, ook gemiddeld niet.
....
Natuurlijk kan genetische aanleg een grote rol spelen in de gevoeligheid voor het ontwikkelen van anorexia, het kan echter (als mijn veronderstelling dat anorexia een 'welvaartsziekte' is) niet anders dan dat anorexia te wijten is aan 'cultuureigen fenomenen'.
...
ik heb mij redelijk ingelezen en volgens mij komt anorexia niet alleen in de westerse maatschappij voor, is het geen recent verschijnsel, en neemt het 'lijnen' toe maar echte anorexia niet.
-
Bij die quote van Jan denk ik: "het kan, het kan ook niet". Het klinkt wat flauw, maar dat vind ik. Je kunt er van alles bij slepen. In ieder geval had ik als 15-jarige alleen die sociale faalangst van het rijtje. Mensen die vlees eten zijn natuurlijk eigenlijk ook best eng, dus dat verklaart misschien dan toch mijn keuze ;)
Ik heb eerder het idee dat het rijtje met leeftijd te maken heeft.
-
Anorexia ontstaat meestal in de jeugdjaren idd. De kans om het op volwassen leeftijd te krijgen zonder dat je ooit eetproblemen etc. hebt gehad, is erg klein.
-
Het is toch duidelijk? Draakje kan niet aanvaarden dat het leven minder leuke kanten heeft, splitst de wereld in de "natuur", die alleen maar mooi en lief en aardig is, en de "maatschappij", die alle schuld krijgt. Om zijn harde uitspraken te verzachten zet hij overal een smilie achter ;)
Jij 'kent' mij niet dat moge duidelijk zijn.
Als ik jou niet ken, hoe kan jij dan al die uitspraken doen die jij doet over mensen?
-
Volgens mij komt het regelmatig voor dat mensen die al (een tijd) uit de puberteit zijn een eetstoonis ontwikkelen. De beschreven risicofactoren zijn dan pas later opgekomen. Ik denk dat het een kwestie is van genetische kwetsbaarheid en een samenloop van gebeurtenissen en ervaringen.
De maatschappij kan niet direct als schuldige worden aangewezen; zoals Bambi zei is het percentage mensen met anorexia al vele decennia gelijk gebleven (maar het aantal mensen met boulimia en Binge Eating Disorder neemt wel toe).
-
ik vraag me af of het aantal BN en Binge echt toeneemt, of dat er meer openheid over is en minder wordt gemaskeerd, en daardoor het aantal ´geregistreerde gevallen´ hoger ligt.
-
Misschien interessant om te weten:
Al jaren wordt er onderzoek gedaan naar de eetstoornis Anorexia met behulp van muizen. Nou zorgen de onderzoekers ervoor dat die muizen anorexia symptomen krijgen door ze kunstmatig te ondervoeden. Na een tijdje op het voedingsregiem gezeten te hebben, raken de muizen onderkoelt en ze worden heel actief (ook het geval bij de menselijke anorexia patiënt). Evolutionair gezien is dit heel handig, actief worden wanneer er een voedselgebrek is, dan kan je opzoek gaan naar voedsel.
In hoeverre dit is toe te passen op de tiener die eerst gewoon begint te lijnen en dan doorslaat? Geen idee, maar het is wel opvallend dat net alle tieners een eetstoornis krijgen omdat ze lijnen, slechts bij enkelen slaat het door... Persoonlijk denk ik dat het lijnen wel degelijk door de maatschappij veroorzaakt wordt, maar dat het doorslaat, heeft waarschijnlijk met aanleg te maken.