Vegatopia Forum
Vegetarisch - voor iedereen => Lekker gezond => Topic gestart door: nicky_too op 05 juli 2005, 12:31:57
-
Enige tijd geleden (en onlangs weer op nu.nl) hoorde/las ik over een onderzoek wat gedaan is. De uitkomst was dat mensen met overgewicht die gaan afvallen de kans lopen eerder dood te gaan dan mensen met overgewicht die dat niet doen.
Iemand dat ook gehoord/gelezen?
Anyway, ik geloof er geen ruk van.
Mijn idee is dat dat niet komt door het afvallen an sich, maar de manier waarop.
Om mij heen heb ik al heel wat mensen zien afvallen en veel doen dat verkeerd of te fanatiek.
Mijn moeder bijv. blijft al jaren op gewicht, maar ze eet nog niet één maaltijd per dag, alles opgeteld (geen ontbijt, 1 of 2 boterhammen, 1 stuk fruit, 1 aardappel, 1 schepje groenten, 50 gram vlees en da's dan al veel).
Ernstig ongezond. Ze heeft dan ook heftige bloedarmoede. Raar toch.
Een buurmeisje van me (enkele jaren geleden) ging na jaren te zwaar te zijn afvallen en ging daarin zo ver dat ze nu een uitgedroogde kop heeft. Ze is echt TE slank geworden. Lijkt me ook niet gezond.
En zo kan ik dus nog wel even doorgaan.
Maar wat denken jullie van dit onderzoek en de conclusie?
Let wel: ik heb het uit de media, dus het kan heel goed dat ze niet de hele conclusie hebben gepubliceerd.
-
Ik kan mij voorstellen dat zij die afvallen beweging gebruiken om de wijzer naar links gedraaid te krijgen, om bij het streefgewicht te stoppen met beweging en desgewenst het lichaam op gewicht houden door een streng(er) dieet.
Ik heb het hier al eerder gezegd en ik blijf het zeggen; de grootste kans op langer vitaliteit en vitaliteit op de oude dag ligt puur in een levenlang in beweging blijven. Volgens mij zit het gewoon puur in het wel of niet bewegen. Je kunt nog zo forslijvend zijn, als je beweegt heb je per definitie een gezonder leefpatroon dan een persoon zonder overgewicht die niet regelmatig beweegt (of iemand die weliswaar beweegt, maar zich overgeeft aan de meest vieze en egoistische gewoonte van de mens; roken, maar dat is een ander verhaal...).
Het tekort aan eten opzichzelf is volgens mij - naar wat ik ooit heb opgevangen - niet van belang mits op redelijke wijze aan wat benodigde vezels en vitaminen en mineralen en dat soort, wordt voldaan. Een tekort aan voedsel opzichzelf heeft weer een gunstige werking wat betreft het vrijkomen van radicalen, dat (mede?) ontstaat bij de spijsvertering. Of dat laatste gerelateerd was aan een onderzoek met muizen weet ik niet. Bij het onderzoek kwam in ieder geval als resultaat naar voren dat bij een groep muizen die voor hun functioneren iets te weinig voedsel kregen wel langer leefden (of het ook gezonder of prettiger is, weet ik niets over te zeggen) dan de groep die voldoende voedsel tot zich konden nemen.
-
de sleutel tot een leven met vitaliteit
Ha! Betrapt! Jij kijkt stiekum naar Tell-Sell reclames!
-
de sleutel tot een leven met vitaliteit
Ha! Betrapt! Jij kijkt stiekum naar Tell-Sell reclames!
Jij dus ook! :P
-
Brutaaltje.
-
Ha! Betrapt! Jij kijkt stiekum naar Tell-Sell reclames!
Ik ontken deze aantijging met kracht!
Maar ik geef toe, het klinkt wel een beetje eng, de sleutel tot een leven met vitaliteit...
-
Anyway, ik geloof er geen ruk van.
Ik geloof het ook niet zo eigenlijk. Ik denk dat wat Aiko zegt wel klopt, je kunt beter altijd iets te licht zijn dan iets te zwaar. En als je (veel) te zwaar bent is het wel beter om dat stabiel te blijven dan om te gaan jojo-en (afvallen, aankomen, afvallen, aankomen, ect.). Want dan krijgt je lichaam keer op keer een klap te verwerken.
Maar als je te zwaar bent, je valt af en je blijft vervolgens op dat gewicht is dat volgens mij ook gezonder dan te zwaar blijven.
-
Het lastigste voor mensen met een BMI van boven de 25 is om én te bewegen én minder calorieën te eten én ook nog daarbij een gezond samengestelde voeding te hebben.
Midden in de range vasthouden is gemakkelijker dan er naar terug als je te veel hebt. Maar de stelling of je beter een beetje te weinig dan een beetje te veel kunt hebben, kan ik niet zo maar onderschrijven. Bij iets hoger gewicht heb je ook meer weerstand als je ineens ziek wordt.
-
Bij iets hoger gewicht heb je ook meer weerstand als je ineens ziek wordt.
Maar om voor die extra reserves nu jarenlang meer gewicht meesjouwen lijkt me ook niet goed voor je. O.a. je gewrichten hebben het zwaarder te verduren, en vooral je hart moet veel harder werken voor hetzelfde resultaat.
-
Als je veel afvalt, zouden er ook gifstoffen vrij komen.
maar dat zou ook zweverig geblaat van mijn moeder kunnen zijn
-
Daarom moet je ook niet te snel (willen) afvallen.
-
Maar om voor die extra reserves nu jarenlang meer gewicht meesjouwen lijkt me ook niet goed voor je. O.a. je gewrichten hebben het zwaarder te verduren, en vooral je hart moet veel harder werken voor hetzelfde resultaat.
Er zat dacht ik een soort van limiet op het aantal hartslagen dat een hart in een levensduur verwerken kan. Een grove aanwijzing is hoe groter een dier (als soort, niet persé als individu binnen de soort), hoe lager het hartslag en hoe gemiddeld ouder het dier wordt. Een muis heeft een hogere frequentie van het hart en leeft veel korter dan een olifant.
Hoe het zit met een groot individu in een grote soort (wat de mens onbeduidend is), dat weet ik niet. Maar goed, ik ben zelf ook zeker niet licht en klein, en ik heb een verdomd lage hartfrequentie, in rust meestal ergens 45 tot 50 slagen (nu 48, heb ik net geteld). Dat zal zeer, zeer waarschijnlijk voornamelijk komen door het vele bewegen dat ik doe en al jarenlang, zodat mijn lichaam (door het sporthart) zich daar op berekend heeft. Ben je ongetraind of beweeg je zeer onregelmatig, dan lijkt mij dat niet erg voordelig.
-
Bij iets hoger gewicht heb je ook meer weerstand als je ineens ziek wordt.
Maar om voor die extra reserves nu jarenlang meer gewicht meesjouwen lijkt me ook niet goed voor je. O.a. je gewrichten hebben het zwaarder te verduren, en vooral je hart moet veel harder werken voor hetzelfde resultaat.
Dan heb je het over extra extra reserves. Ik heb het over de BMI van dichter bij de 25 dan bij de 18,5. Enkele maanden geleden had ik een stevige ontsteking en viel toen ook gelijk 3 kilo af. Als je dan iets dichter bij de 25 zit kun je dat ook beter hebben.
-
Dan heb je het over extra extra reserves. Ik heb het over de BMI van dichter bij de 25 dan bij de 18,5.
Ik had het over een BMI > 25, extra extra reserves inderdaad. :-\
-
Ik las onlangs ook een kort berichtje daarover. Maar het was nogal algemeen gesteld. Ik kan mij voorstellen dat het om drastisch afvallen in korte tijd gaat (bijv. na inbrengen ballon) en om het jojo-en. Tja...denk ook dat resultaten al gauw vervuild worden. Mensen die het tot een behoorlijk overgewicht hebben laten komen, zullen gemiddeld ook vaker andere slechte leefgewoonten hebben. Je wordt in ieder geval niet snel dik van veel groenten eten. En hoe hangt dat dan weer samen met afvallen...?
Dan was het een Amerikaans onderzoek, mogelijk toch afwijkend van wat men in Nld zou vinden.
Dan is er nog de kwestie: kwaliteit en kwantiteit van levensjaren. Daar werd in het artikeltje wat ik las ook niets over gemeld. Ik heb een dikke broer, kreeg op zijn 48ste een flinke hartinfarct...is na 3 jaar nog steeds niet of nauwelijks afgevallen. Het deel van het hart wat nog intact is, moet wel dat grote lijf bedienen...
-
Waar ik over gelezen had was een onderzoek onder Finnen, geen Amerikanen. Geen idee of Finnen echt zo anders zijn... :P
Aangezien ik zelf flink overgewicht heb, ben ik natuurlijk helemaal niet blij met dat soort berichten in de media.
Aan de andere kant: ik eet al jaren heel goed en verantwoord. Niet perfect, maar dat hoeft ook niet. Ik ben een flinke tijd terug (ruim anderhalf jaar geleden) ook begonnen met voldoende bewegen en sporten. Ik viel alleen niet af vanwege het feit dat ik insuline-intolerantie blijk te hebben.
Nu ik daar pillen voor heb, gaat het eigenlijk automatisch.
Maar als je dan zoiets lees, vraag je je toch even af waar je het allemaal voor doet.
En dan herinner ik me weer dat ik op tv een dokter heb zien uitleggen dat je door sporten en goed eten je lichaam de kans geeft zichzelf min of meer te repareren en dat het meer kan repareren dan wij soms denken.
Daar hou ik me dan maar aan vast.
Het feit dat ik me 200% beter voel helpt daar natuurlijk wel bij en zorgt er mede voor dat ik dat doemdenken niet geloof. Ben ik nou stom bezig?
-
Wordt er in dit onderzoek eigenlijk nog verschil gemaakt tussen crashdieeten en verantwoord afvallen? Van crashdieeten denk ik inderdaad dat ze ongezond zijn, verantwoord afvallen lijkt me alleen maar goed als je te veel overwicht hebt.
Hoeveel eerder is eerder eigenlijk? dagen, maanden, jaren?
-
Het feit dat ik me 200% beter voel helpt daar natuurlijk wel bij en zorgt er mede voor dat ik dat doemdenken niet geloof. Ben ik nou stom bezig?
Ik geloof het ook niet :)
-
Volgens mij ben jij heel erg op de goede weg Nicky-too. Er zijn maar weinig mensen die zoals jij echt verantwoord afvallen, in een laag tempo dus en met voldoende eten. Als je te snel afvalt en dan ook nog eens te weinig bouwstoffen tot je neemt omdat je bang bent weer aan te komen, is dat een recept voor ellende. Volgens mij loop jij die kans niet!
-
Wordt er in dit onderzoek eigenlijk nog verschil gemaakt tussen crashdieeten en verantwoord afvallen? Van crashdieeten denk ik inderdaad dat ze ongezond zijn, verantwoord afvallen lijkt me alleen maar goed als je te veel overwicht hebt.
Hoeveel eerder is eerder eigenlijk? dagen, maanden, jaren?
De dingen die ik erover gehoord en gelezen heb waren erg beknopt. Ik weet dus niet of er verschil gemaakt wordt tussen de diverse manieren om af te vallen en ook niet of ze rekening hebben gehouden met mensen die fanatiek en evt. te veel gaan afvallen en zo.
Ze hebben het echter wel over jaren eerder dood gaan.
-
Ik ben het eens met de meeste reageerders hier. Ik heb hier net een stukje over geschreven op mijn weblog, ik knip en plak wel even:
Je kunt de hele studie lezen op http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?tool=pubmed&pubmedid=15971946 Het valt inderdaad op dat helemaal geen melding wordt gemaakt van het jojo-effect. Dat jojo-en (herhaaldelijk aankomen en afvallen) slecht is voor de gezondheid is al bekend, en dat 90% van de mensen die veel afvallen binnen drie jaar zelfs zwaarder zijn dan voor het afvallen ook. Door de manier waarop het onderzoek is opgezet is het niet mogelijk om te corrigeren voor jojo-en, maar het blijft vreemd dat de onderzoekers het niet eens noemen als een van de problemen met hun conclusies. De commentator van de Universiteit Wageningen doet dat wel in het wetenschappelijk commentaar van het weekblad van deze week (http://www.wb-online.nl/index.php?/krant/wetenschap.php?k=0721 (http://www.wb-online.nl/index.php?/krant/wetenschap.php?k=0721))
Een ander probleem met het onderzoek is dat het vooral ging over mensen met een klein beetje overgewicht, niet over mensen met obesitas, en dat er in totaal erg weinig mensen dood gingen gedurende de onderzoeksperiode: het is moeilijk om daar algemene conclusies aan te verbinden.
For example, the main conclusions are based on the subgroup of those with intent to lose weight who actually lost weight; this group had only 42 deaths, of which ten were violent. Another related difficulty is that this cohort, though overweight, is not drastically obese. The median body mass index (BMI) was 26.7 kg/m2, and fewer than 10% of people had a BMI greater than 30. (bron:http://www.pubmedcentral.nih.gov/articlerender.fcgi?artid=1160586)
Hoewel ik dus nogal wat heb aan te merken op de manier waarop dit onderzoek geinterpreteerd wordt, en de manier waarop de onderzoekers zelf de gegevens interpreteren, denk ik dat de algemene adviezen die er uit voortkomen goed zijn:
* Voorkomen is beter dan genezen. Houd je gewicht/het gewicht van je kinderen in de gaten en neem op tijd maatregelen als je te zwaar wordt.
* Als je afvalt, eet dan gezond: veel groente en fruit. Je lichaam kan best wat stress hebben, als het genoeg supervoedsel heeft. (Dit is mijn advies/mening, niet dat van de onderzoekers)
-
beetje of-topic, maar van de 42 overleden 10 door geweld?!?